یان کاپلیتسکی بنیانگزار دفتر معماری " سیستم های آینده" در روز 14 ژانویه سال 2009 در شهر پراگ یعنی همان شهری که در آن بدنیا آمده بود، درگذشت.
بخشی از زندگی نامه ی این معمار و یک نمونه از چندین نمونه پروژه های متفاوت او :
Jan Kaplicky / http://future-systems.com
یان کاپلیتسکی در 18 آوریل 1937 در پراگ ، جمهوری چک به دنیا آمد و بیشتر به عنوان یک معمار انگلیسی شناخته شده است. او هدایت کنندۀ دفتر معماری سیستم های آینده ، که یکی از خلاقانه ترین طراحی ها را میان دفاتر معماری انجام می دهد. شاید بهترین پروژه معرف وی " Selfridges " در بیرمنگهام انگلستان و مرکز رسانه ای در زمین " کریکت لورد " در لندن باشد. در سال 2007 او برندۀ مسابقۀ طراحی " کتابخانۀ ملی " جمهوری چک در پراگ شد.
دوران کودکی و آغازی زود هنگام :
دوران کودکی کاپلیتسکی در حومۀ شهر پراگ و در منطقه ای به نام " Orechovka " سپری شد. در این دوران سرپرست ( Godfather ) وی برایش مجلۀ "زندگی" ( Life magazine ) را از آمریکا می فرستاد که تأثیر بسزایی بر کارهای آیندۀ وی گذاشت. این مجله شامل طرح هایی از هواپیماها و معماری مدرن بود.
او میان سال های 1956-1962 در کالج هنرهای کاربردی و معماری در پراگ تحصیل کرد و مدرکش را در رشتۀ معماری در همین سال ها اخذ کرد. او در فاصلۀ سال های 1964-1968 در شرکتی خصوصی در چکسلواکی مشغول به کار بود. در آغاز بهار پراگ بود که اتحادیه جماهیر شوروی سابق به چکسلواکی یورش آورد و به همین دلیل کاپلیتسکی در سپتامبر سال 1968 تنها با 100 دلاری که داشت به لندن پناهنده شد.
زندگی حرفه ای :
در سال های نخست حضورش در انگلستان ، وی با گرروه معماری " دنیز لاسدن و همکاران " ( Denys lasdun & partners " همکاری کرد(1969-1971 (. در فاصلۀ سال های 1971 تا 1973 فرصتی برای او فراهم شد تا در دفتر " رنزو پیانو " و " ریچارد راجرز " که در مسابقۀ طراحی " ژرژ پمپیدو " برنده شدند ،کار کند. بعد از انتقال دفتر به پاریس وی که هنوز پاسپورت بریتانیایی نداشت ، مجبور به ترک این دفتر شد و برای مدتی کوتاهی در " شرکت اسپنسر و وبستر " مشغول به کار شد ( 1974-1975 (. بعد از آن به شرکت فاستر [ که اکنون فاستر و همکاران نام دارد ] پیوست.
در سال 1979 " یان کاپلیتسکی " به همراه " دیوید نیکسون " دفتر معماری خود به نام " سیستم آینده " را پی ریزی کرد و در سال 1989 " آماندا لوته " به عنوان شریک به آنها ملحق شد. با اینکه کاپلیتسکی در سال 1991 تا مرحلۀ پایانی " prince Philip Prize " راه یافت اما در سال های نخست تأسیس دفترش ، " سیستم های آینده " پیشنهادات کاری خردی داشت و این روند ادامه داشت تا اینکه در سال 1994 وی پروژۀ مرکز رسانه ای را در " Lords Cricket Ground " ساخت ؛ این پروژه از طرف موسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا ( Royal Institue of Biritish Architects _ RIBA ) جایزۀ استرلینگ را در سال 1999 و همچنین جایزۀ " معماری جهان " ( World Architecture Award ) را در سال2001 دریافت کرد. پروژۀ بعدی " سیستم های آینده " ساختمان " سلف ریدگز " در " بول رینگ " بیرمنگهام بود که برندۀ هفت جایزه از جمله جایزۀ (RIBA2004) شد.
جدای از طراحی ، کاپلیتسکی در عرصۀ تدریس هم فعالیت کرده است ، او در سال های 1982 تا 1988 در " Architectural Association School of Architecture " که از قدیمی ترین مدرسه های معماری انگلستان است ، و در سال 1992 در مدرسۀ معماری در Bordeaux تدریس کرد و همچنین در کارگاهی در دانشگاه صنعتی برلین شرکت کرد. او همچنین در سال های 1995 تا 1998 به عنوان ناظر خارجی برای شرکت های معماری فعالیت می کرد و در سال 2000 به عنوان داور برای مسابقۀ "بی . بی . جی " ( B.B.J ) که برای دریافت " جایزۀ داموس " ( Damus Award ) در میلان برگزار شد ، شرکت داشت. در همین سال بود که وی به عنوان "شخصیت پر افتخار" از طرف RIBA معرفی شد.
برخی از پروژه هایش :
Ü Hauer – king house / Canobury , London , England / Completed 1994
Awards : First Prize Aluminum Imagination Award – 1995 / Geoffrey Gribble Memorial Conservation Award 1995 / Civic trust Award 1996
Ü West India Quay Bridge / Docklands , London , England / Completed 1996
Awards : British Construction industry Award 1998 / Civic Trust Award 1998 / RIBA Award 1998
Ü Media Cebter ,Lord’s Cricket Ground / London , England / Completed 1999
Awards : BIAT Award for Technical Excellence 1999 / British Construction Industry Award 1999 / First Prize , Aluminum Imagination Award 1999 / RIBA Stirling Prize 1999 / Civic Trust award 2000 / World Architecture Award 2001
Ü Selfridges Building / The Bull Ring , Birmingham , England / Completed 2003
Awards : Civic Trust Award 2004 / Destination of Year , Retail Week Awards 2004 / Overall Winner , Concrete Society Awards 2004 / Royal Fine Art Commission Trust , Retail Innovation 2004 / Structural Design Awards 2004
Ü Naples Subway Station / Naples , Italy / Commission Awarded : 2003 , Completion Due 2008
Ü Maserati Museum / Modena , Italy / Commission Awarded : 2004 , Completion due 2009
Ü National Library of The Czech Republic / Prague , Czech Republic / Commission awarded : 2007 , expected Completion due May 2011


کتابخانه ملی چک:
سایت در نظر گرفته شده برای کتابخانۀ جدید ملی جمهوری چک در منطقۀ سرسبزی به نام " Letna " در پراگ است. این ساختمان 40,000 متر مربعی بر روی صفحه ای سنگی به رنگ سفید ساخته خواهد شد و دورتادور آن را با فولاد ضد زنگ خواهند پوشاند تا در زاویه های مختلف ، لبه ای از ساختمان را بازتاب کند. پیشنهاد و برنامۀ طراحی معماری ساختمان ، طراحی یک ساختمان سه بعدی است که حجم آن رفته رفته کم می شود و در عوض دید وسیعی را از محیط اطراف به کاربران می دهد. فرم یکتای ساختمان. منحنی های بکار گرفته شده در آن ، الهام گرفته شده از فرم های دورۀ باروک در پراگ است.
پوشش نمای ساختمان که آلمینیومی اندونیزه شده ( به رنگ شامپاین ) است بر اثر انحنای ساختمان در پایین تیره رنگ و در بالا روشن دیده می شود [ کنتراست در ساختمان ] . نور طبیعی داخل ساختمان از طریق پنجره های سخاوتمند ( وسیع ) آن که در جای جای نما پراکنده شده اند ، تأمین می شود.


مشخصه های اصلی این ساختمان را می توان اینگونه بیان کرد :
فضای استراحتی و کافه در بالاترین طبقه که دیدی وسیع و آزاد ( پانورومیک ) را به پراگ می دهد.
اتاق های راحت و رنگارنگ مطالعه
دعوت کنندگی و جذب مردم با خزیدن و امتداد رمپ ورودی تا خیابان و در محوطۀ پارک
و در آخر مکانیزه کردن بخش خزینه ( انبار ) کتاب ها ؛ برآورد شده است که 10 میلیون کتاب در بخش خزینۀ این کتابخانه باشد و این سیستم مکانیزه (Automated Storage and Retrieval System) در کمتر از 5 دقیقه کتاب مورد نظر را پیدا خواهد کرد.
در یکی از روزهای سال 2011 که کار ساخت این کتابخانه در جمهوری چک به پایان رسد ، یکی از مدرن ترین کتابخانه های دنیا خواهد شد.
کار فرما : کتابخانۀ ملی جمهوری چک / معمار : سیستم آینده / مهندس سازه : اُو ِ آروپ
معرفی کتاب مرتبط:
سیستم های ساختمانی آینده
نگاهی به معماری فردا
تالیف: مارتین پاولی, ترجمه: محمود گلابچی
+ نوشته شده توسط سید مهدی قاضی در چهارشنبه ششم آبان 1388 و ساعت
8:46 |